Δυο λόγια για τον monsieur Αρσέν Βενγκέρ 

Κατέφθασε στο Λονδίνο τον Σεπτέμβριο του 1996 για να αντικαταστήσει τον Μπρους Ρίο σε μία μεταβατική για την Αρσεναλ, περίοδο. Η ομάδα όσο περνούσε ο καιρός γινόταν χειρότερη, ο τρόπος παιχνιδιού της συνέχιζε να είναι βαρετός ενώ το σύνθημα ''boring, boring Arsenal'' μονοπωλούσε στις εξέδρες του ιστορικού Highbury, με τους οπαδούς να εκφράζουν ανοιχτά πλέον τη δυσφορία τους γι αυτά που έβλεπαν. Η αλλαγή στον πάγκο ήταν επιβεβλημένη με τους ιθύνοντες της ομάδας να επιθυμούν μία αλλαγή σελίδας, κάτι που σήμαινε στροφή στη ξένη αγορά για εύρεση νέου τεχνικού.



Τελικώς, ο σύλλογος καταλήγει σε έναν Αλσατό, άριστο τελειόφοιτο του οικονομικού πανεπιστημίου του Στρασβούργου, με ελάχιστη θητεία ως ποδοσφαιριστή- αγωνιζόμενο στη τοπική ομάδα της πόλης. Αρκετοί, κάτι απολύτως λογικό, απόρησαν με τη συγκεκριμένη επιλογή. Τι άλλωστε να γνωρίζει ένας οικονομολόγος για το ποδόσφαιρο και μάλιστα να παίρνει στα χέρια του τις τύχες μία ιστορικής ομάδας για να την οδηγήσει και πάλι στη κορυφή; Δείγμα της αμφιβολίας των Αγγλων για τον Βενγκέρ αποτελούν όλοι οι τίτλοι των Λονδρέζικων ταμπλόιντ την επομένη της πρόσληψής του, με αποκορύφωμα το ''Arsene who?'' στο πρωτοσέλιδο της ''Sun''. Ακόμη και ποδοσφαιριστές της Αρσεναλ δεν είδαν με καλό μάτι την έλευση του Γάλλου, με τον τότε αρχηγό και ηγέτη της Αρσεναλ, Τόνι Ανταμς να τον χλευάζει επιδεικτικά λόγω του παρουσιαστικού του: ''Οταν τον είδα στη πρώτη προπόνηση, γέλασα με την εμφάνισή του! Τι ιδέα να έχει από μπάλα ένας με τεράστια γυαλιά μυωπίας. Περισσότερο για ''καθηγητή'' τον έκανα!'', παρατσούκλι που τον συνοδεύει μέχρι και σήμερα...

Οσο περνούσε ο καιρός, ωστόσο, ο Βενγκέρ γινόταν όλο και πιο συμπαθητικός στα μάτια των ''Gunners''. Η ομάδα πήγαινε από νίκη σε νίκη αλλά εκεί που πέτυχε ήταν σε κάτι άλλο: στο τρόπο παιχνιδιού της ομάδας! Σε κάθε ματς, η Αρσεναλ παρέδιδε μαθήματα ποδοσφαίρου, επηρεασμένη από τον Αγιαξ του Κρόιφ, σε κάθε αναμέτρηση είχε τη κατοχή της μπάλας, ενώ και τα γκολ που πετύχαινε ήταν από όμορφα έως εντυπωσιακά. Πλέον, η φιλοσοφία του συλλόγου είχε αλλάξει. Τέλος πια το κλασικό στυλ ποδοσφαίρου των Αγγλων με μακρινές μπαλιές και σκληρά μαρκαρίσματα.. Τώρα, απαραίτητη είναι η κατοχή της μπάλας, οι κάθετες μπαλιές και η ταχύτητα, must χαρακτηριστικά του monsieur Arsene Wenger.



Οπως ήταν απόλυτα φυσιολογικό, κάποτε θα ερχόταν και η επιβράβευση των προσπαθειών του, δηλαδή τα τρόπαια! Eπί Βενγκέρ, η Αρσεναλ έχει κατακτήσει 11 τίτλους. Θετικότατη συγκομιδή για τον ''Le professeur'', όμως το πιο σημαντικό δεν ήταν οι διακρίσεις του άλλα κάτι άλλο. Ο Βενγκέρ, κατάφερε, χωρίς αμφιβολία, να αλλάξει άρδην την ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου! Κατάφερε να διαφοροποιήσει τις ιδέες των ''κολλημένων'' Αγγλων όσον αφορά το ποδόσφαιρο κι όλα τα συναφή του (οικονομικά, κερδοφόρες επιχειρήσεις, γήπεδα, στυλ παιχνιδιού, διατροφή παικτών, προπόνηση κλπ.). Τού χρωστάει ένα τεράστιο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ η κοινωνία του ποδοσφαίρου γι αυτές τις καινοτόμες ιδέες οι οποίες αποδείχτηκαν στο μέλλον καταλυτικές για να φτάσει η Πρέμιερ Λιγκ να θεωρείται το κορυφαίο πρωτάθλημα στον πλανήτη. Δεν λέω ότι σ' αυτόν χρωστάνε τα πάντα, αλλά σίγουρα χωρίς τον Βενγκέρ τίποτα δεν θα είχε αλλάξει ριζικά... Αποτέλεσε ίσως τον σπουδαιότερο μάνατζερ και όχι απλώς έναν προπονητή ποδοσφαίρου. Εύρεση ταλαντούχων παικτών και δημιουργία αυτών σε σταρ παγκόσμιας κλάσης, οικονομική ευρωστία του συλλόγου, σημαντικά έσοδα απο πωλήσεις ποδοσφαιριστών, εκμετάλλευση του σήματος της ομάδας (πωλήσεις εμφανίσεων, αναμνηστικά κλπ) ελκυστικό στυλ παιχνιδιού, γεμάτα στάδια, κατασκευή νέου γηπέδου χωρητικότητας 60.000 θέσεων, κατάκτηση πρωταθλήματος όντας αήττητος... Σπουδαία πράγματα για εκείνη την εποχή!

Μέχρι που φτάνουμε στο σήμερα... Ο ''professeur'' θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους looser στην ιστορία του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου!!! Ο Aρσέν Βενγκέρ  έχει να κερδίσει τρόπαιο με την Αρσεναλ από το 2004! Ο Αρσεν Βενγκέρ βλέπει κάθε χρόνο να φεύγουν παίκτες που ο ίδιος έχει αναδείξει και να πηγαίνουν σε ανταγωνίστριες ομάδες και να σηκώνουν κούπες! Ο Αρσέν Βενγκέρ χλευάζεται συνεχώς λόγω της λειψανδρίας τροπαίων από συναδέλφους του! Ο Αρσέν Βενγκέρ έχει ηττηθεί από την Μαντσεστερ Γ. 8-2, από την Τότεναμ 6-1, απο τη Μίλαν 4-0, από τη Μπαρτσελόνα 4-1, από τη Σίτι 6-3, από τη Λίβερπουλ 5-1 και τέλος από τον μεγαλύτερο εχθρό του, Ζοσε Μουρίνιο 6-0 στο ματς της χρόνιας για την Αρσεναλ και μάλιστα στην επέτειο των 1.000 ματς του στον πάγκο των ''κανονιέρηδων''. Αποτελέσματα-ντροπή για τον ίδιο και για την ομάδα που ξεφτιλίζεται κάθε χρόνο από τις ανταγωνίστριες της.



Αναμφίβολα, το χρέος του νέου γηπέδου τού έχει δέσει τα χέρια. Τα έσοδα θα πρέπει αυστηρά να είναι πολύ περισσότερα απο τα έξοδα για να εξοφληθεί η κατασκευή του ''Emirates stadium'' και να συνεχίσει η ομάδα με μια σταθερή και υγιή οικονομική πολιτική. Αυτό όμως δεν αναιρεί την απογοητευτική πορεία του Βενγκέρ χρόνο με το χρόνο και το πώς εκείνος θεωρείται ''μάστερ της αποτυχίας'' όπως λέει κι ο Μουρίνιο με τα αποτελέσματα να μην το αμφισβητούν σε καμία περίπτωση. Ο Μουρίνιο μπορεί να είναι εριστικός, όμως κακά τα ψέματα έχει ΑΠΟΛΥΤΟ δίκιο στη θεωρία του. Δεν μπορεί ένας τεχνικός που έχει να κερδίσει τίτλο 10 χρόνια να αποκαλείται επιτυχημένος. Οι διακρίσεις κάνουν τον προπονητή μεγάλο, όχι τα  τεράστια έσοδα και οι εισπράξεις... Φυσικά δεν  βγάζουμε τη διοίκηση εκτός ευθυνών. Γιατί ίσως το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης εκείνη το έχει! Αν θέλει να δημιουργήσει απλώς μία κερδοφόρα εταιρία δεν έχει παρά να μας ενημερώσει γι αυτό... Φέτος, η Αρσεναλ έχει τη ευκαιρία να πάρει (τουλάχιστον) το Κύπελλο Αγγλίας... Αν δεν το κάνει, ο Αρσέν Βενγκέρ και η τωρινή διοίκηση ΠΡΕΠΕΙ να αποτελέσουν παρελθόν από τον σύλλογο! Φτάνει πια το η κοροϊδία... Η  Αρσεναλ πρεπει να (ξαναγίνει) σπουδαία, όπως της αρμόζει!