Μίζες, ρουσφέτια, κομματικές εξαγορές, ψέματα προς όφελος μεγαλοκαρχαριών.. Αυτό είναι το σκηνικό που διαμορφώνεται στην ελληνική δημοσιογραφία το 2017. Η πλήρης πτώχευση του ΔΟΛ αλλά και το σκάνδαλο της NOVARTIS είναι το κερασάκι στη τούρτα σε έναν τομέα που θα έπρεπε να αποτελεί φίλο του πολίτη, και όχι εχθρό και αντίπαλό του. Ο Τύπος, η τέταρτη εξουσία, πλέον αντιμετωπίζεται καχύποπτα έως μισητά από τον άνθρωπο κάτι απόλυτα λογικό, αν κρίνει κανείς απο τα τελευταία παραστρατήματά του.
Παραστράτημα; Ηπια λέξη για να χαρακτηρίσει κάποιος έναν τομέα που δηλητηριάζεται μέρα με τη μέρα. Προπαγάνδα, ρουσφέτια απο κόμματα και επιχειρηματίες, σκάνδαλα που βγαίνουν συνεχώς στη φόρα. Πιο συγκεκριμένα: Δημοσιογραφικός Ομιλος Λαμπράκη. Ενας Ομιλος, μία ιστορία. Ο Βασιλιάς του Τύπου. Πτώχευση. Εκατοντάδες οικογένειες στην εξαθλίωση και στην αβεβαιότητα απο χρόνιες λάθος χειρισμούς (κυρίως) του ιδιοκτήτη του Σταύρου Ψυχάρη, ο οποίος αντί να κοιτάξει να σώσει τον όμιλο, προσπαθούσε να χτυπήσει τον Τσίπρα με γάτες Περσίας... Σορρυ, Ιμαλαιων.. Ο άνθρωπος του Αγιου Ορους, ως ευσεβής πιστός (εδώ γελάμε..), των offshore, και των κρυμμένων περιουσιακών στοιχείων στο Πόθεν Εσχες κατάφερε να στείλει στο δρόμο εκατοντάδες ανθρώπους στη δυσκολότερη (οικονομικά) εποχή της Ελλάδας μετά τη μεταπολίτευση.
Συνεχίζουμε με τη NOVARTIS. Το μέγα σκάνδαλο με την Ελβετική φαρμακοβιομηχανία στην οποία έχουν εμπλακεί (και) εκεί δημοσιογράφοι. Οι ''δωρεές'' της εταιρείας σε γιατρούς, νοσοκομεία και κυβερνητικά στελέχη, έτσι ώστε να προωθηθούν τα φάρμακα τους στους ασθενείς προφανώς και έφτασε στα αυτιά του FBI που με τη σειρά του, έχοντας ως βοήθεια τα στοιχεία του δικηγόρου Παύλου Σαράκη, ξεκίνησε την έρευνα προκειμένου να αποδοθούν ευθύνες στους ''δράστες''. Κι εκεί λοιπόν, οι δημοσιογράφοι έχουν βάλει το χεράκι τους!
Επιπροσθέτως, οι περισσότερες εφημερίδες στηρίζουν πολιτικά κόμματα και πρόσωπα, με το αζημίωτο φυσικά. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι κυκλοφορούν πάνω από 10 έντυπα καθημερινά, ενώ στην υπόλοιπη Ευρώπη δεν υπερβαίνουν τις 5 σε κάθε χώρα. Πώς γίνεται να βγαίνουν τα έξοδα, οι μισθοί μίας εφημερίδας, γνωρίζοντας ότι αποτελεί ένα μέσο που χρειάζεται γερά πορτοφόλια για να επιβιώσει: Η μήπως πωλούνται εκατομμύρια φύλλα καθημερινά και δεν το ξέρει κανείς;
Για κάποιον, μέσα στους οποίους ανήκει και ο υπογράφων, η δημοσιογραφία αποτελεί ένα μέσο που θα πρέπει να προσφέρει τις πληροφορίες, τις ειδήσεις, τα νέα προς τον απλό πολίτη συν τις προσωπικές απόψεις του κάθε δημοσιογράφου. Αντί αυτού βλέπουμε σε όλο της το μεγαλείο τη προπαγάνδα, την εξαπάτηση και τα ψέματα του κάθε υπαλληλάκου που για έναν (επιπλέον) μισθό θυσιάζεται στο βωμό του κέρδους, γράφοντας ''τέρατα'' κι ανακρίβειες που μόνο στόχο έχουν τη παραπλάνηση του κόσμου. Αυτη η είναι σημερινή δημοσιογραφία.. Μία ντροπή!
Παραστράτημα; Ηπια λέξη για να χαρακτηρίσει κάποιος έναν τομέα που δηλητηριάζεται μέρα με τη μέρα. Προπαγάνδα, ρουσφέτια απο κόμματα και επιχειρηματίες, σκάνδαλα που βγαίνουν συνεχώς στη φόρα. Πιο συγκεκριμένα: Δημοσιογραφικός Ομιλος Λαμπράκη. Ενας Ομιλος, μία ιστορία. Ο Βασιλιάς του Τύπου. Πτώχευση. Εκατοντάδες οικογένειες στην εξαθλίωση και στην αβεβαιότητα απο χρόνιες λάθος χειρισμούς (κυρίως) του ιδιοκτήτη του Σταύρου Ψυχάρη, ο οποίος αντί να κοιτάξει να σώσει τον όμιλο, προσπαθούσε να χτυπήσει τον Τσίπρα με γάτες Περσίας... Σορρυ, Ιμαλαιων.. Ο άνθρωπος του Αγιου Ορους, ως ευσεβής πιστός (εδώ γελάμε..), των offshore, και των κρυμμένων περιουσιακών στοιχείων στο Πόθεν Εσχες κατάφερε να στείλει στο δρόμο εκατοντάδες ανθρώπους στη δυσκολότερη (οικονομικά) εποχή της Ελλάδας μετά τη μεταπολίτευση.
Συνεχίζουμε με τη NOVARTIS. Το μέγα σκάνδαλο με την Ελβετική φαρμακοβιομηχανία στην οποία έχουν εμπλακεί (και) εκεί δημοσιογράφοι. Οι ''δωρεές'' της εταιρείας σε γιατρούς, νοσοκομεία και κυβερνητικά στελέχη, έτσι ώστε να προωθηθούν τα φάρμακα τους στους ασθενείς προφανώς και έφτασε στα αυτιά του FBI που με τη σειρά του, έχοντας ως βοήθεια τα στοιχεία του δικηγόρου Παύλου Σαράκη, ξεκίνησε την έρευνα προκειμένου να αποδοθούν ευθύνες στους ''δράστες''. Κι εκεί λοιπόν, οι δημοσιογράφοι έχουν βάλει το χεράκι τους!
Επιπροσθέτως, οι περισσότερες εφημερίδες στηρίζουν πολιτικά κόμματα και πρόσωπα, με το αζημίωτο φυσικά. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι κυκλοφορούν πάνω από 10 έντυπα καθημερινά, ενώ στην υπόλοιπη Ευρώπη δεν υπερβαίνουν τις 5 σε κάθε χώρα. Πώς γίνεται να βγαίνουν τα έξοδα, οι μισθοί μίας εφημερίδας, γνωρίζοντας ότι αποτελεί ένα μέσο που χρειάζεται γερά πορτοφόλια για να επιβιώσει: Η μήπως πωλούνται εκατομμύρια φύλλα καθημερινά και δεν το ξέρει κανείς;
Για κάποιον, μέσα στους οποίους ανήκει και ο υπογράφων, η δημοσιογραφία αποτελεί ένα μέσο που θα πρέπει να προσφέρει τις πληροφορίες, τις ειδήσεις, τα νέα προς τον απλό πολίτη συν τις προσωπικές απόψεις του κάθε δημοσιογράφου. Αντί αυτού βλέπουμε σε όλο της το μεγαλείο τη προπαγάνδα, την εξαπάτηση και τα ψέματα του κάθε υπαλληλάκου που για έναν (επιπλέον) μισθό θυσιάζεται στο βωμό του κέρδους, γράφοντας ''τέρατα'' κι ανακρίβειες που μόνο στόχο έχουν τη παραπλάνηση του κόσμου. Αυτη η είναι σημερινή δημοσιογραφία.. Μία ντροπή!
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου