Γράφει ο Μαρίνος Σκούρτης
Οι πρωτόγνωρες μέρες και καταστάσεις που ζήσαμε το τελευταίο δίμηνο φαίνεται να φτάνουν στο τέλος τους. Η πανδημία δείχνει να ''ηρεμεί'', τα κρούσματα μειώνονται, οι θάνατοι μηδενίζονται (τουλάχιστον στα μέρη μας). Οι επιχειρήσεις και τα καταστήματα ανοίγουν, τα sms καταργούνται, η αγορά φαίνεται ότι ανθίζει και πάλι, κάτι που θα κάνει όλα να αποτελούν μακρινή και... δυσάρεστη ανάμνηση. Αυτά ακούμε και διαβάζουμε στα συστημικά ΜΜΕ από το πρωί μέχρι το βράδυ, συν τους ύμνους για την παρούσα κυβέρνηση η οποία μόνο το εμβόλιο για την πανούργα αρρώστια δεν έχει βρει, διότι όλα τα υπόλοιπα τα έχει κάνει με τεράστια επιτυχία.
Πολύ ωραία όλα αυτά. Όμορφα να τα ακούς, όμορφα να τα διαβάζεις. Ποιος άλλωστε υγιής πολίτης δεν θέλει να πηγαίνει καλά η οικονομία και κατ΄ επέκταση το σπίτι του... Εγώ μία ερώτηση έχω να κάνω: Ποιος μάς εγγυάται ότι θα υπάρχει ''κανονικότητα'' μετά από όλο αυτό; Τι θα εξαφανίσει τον covid-19, η ζέστη και ο ήλιος; Ας είμαστε σοβαροί... Δεν λέω να βρισκόμαστε σε καραντίνα για όλο το καλοκαίρι. Είστε όμως σίγουροι ότι τα μέτρα που θα εξακολουθούν να υφίστανται μέχρι αορίστου χρόνου θα τηρούνται ευλαβικά; Από τον Έλληνα; Δύσκολο, αν όχι ακατόρθωτο. Εδώ δεν πέρασε ένα 24ωρο από την χαλάρωση των μέτρων και ο κόσμος ξεχύθηκε στις παραλίες και στις πλατείες, η εικόνα στην παραλία της Θεσσαλονίκης σήμερα το πρωί τα λέει όλα.
Ας πάμε όμως και στο ύφος του blog, τον αθλητισμό. Εδώ πραγματικά απορώ με κάποιες ενέργειες των υψηλόβαθμων στελεχών του κι όχι μόνο. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ακόμα δεν έχει παρθεί απόφαση αναβολής όλων των πρωταθλημάτων, όλων των διοργανώσεων παγκοσμίως. Εν γνώσει των λεγομένων μου, δεν βρίσκομαι σε δικό μου συννεφάκι, γνωρίζω ότι διακυβεύονται πολλά. Οικονομικά βέβαια. Τεράστιο ποσά. Ανεπανάληπτη χασούρα. Και πάλι όμως, σαν κοινωνία, βάζουμε το χρήμα πάνω από τον άνθρωπο, όπως εδώ και αιώνες. Ο ανθρώπινος παράγοντας δεν βασίζεται υπόψη πλέον, τα πάντα κινεί ο οικονομικός παράγοντας.
Και ας πάμε μαζί τους. Ας συνεχιστούν οι αθλητικές διοργανώσεις, και μάλιστα τον Ιούνιο που, φαινομενικά θα έχει περιοριστεί ακόμη περισσότερο ο κορωνοιός και ο κίνδυνος θα είναι μικρότερος. Και μάλιστα χωρίς φιλάθλους, ακόμη καλύτερα για την δημόσια υγεία. Εάν εμφανιστεί κρούσμα σε μία ομάδα, τι θα γίνει ακριβώς; Θα μπει όλη η ομάδα σε καραντίνα 2 εβδομάδων. Πολύ ωραία. Η συγκεκριμένη ομάδα, όμως τι γίνεται; Αποκλείεται από το πρωτάθλημα; Αναβάλλονται οι αγώνες της; Για πότε; Για την επόμενη σεζόν; Και η επόμενη σεζόν, θα πάει ακόμη πιο πίσω; Ένας φαύλος κύκλος. Μηδέν ουσία, ακόμη μεγαλύτερος κίνδυνος.
Ορισμένοι αναφέρουν τον παράγοντα ''πληρωμές σε ποδοσφαιριστές''. Ότι δηλαδή δεν μπορεί μία ομάδα να πληρώνει -πλουσιοπάροχα μάλιστα- παίκτες χωρίς εκείνοι να αγωνίζονται και μάλιστα χωρίς χορηγούς κι έσοδα από τα τηλεοπτικά συμβόλαια. Μα υπάρχει ποδοσφαιριστής, από τον Λιονέλ Μέσι έως τον Παναγιώτη Κόρμπο του Πανιωνίου, που θα αρνηθεί να συμβιβαστεί; Όταν βλέπει ότι έχουν φύγει από την ζωή 218.000 συνάνθρωποι τους; Όταν οι ίδιοι οι συνάδελφοι τους έχουν προσβληθεί από την ασθένεια; Όταν αντιλαμβάνονται ότι τίποτα πια δεν θα είναι ίδιο μετά το πέρασμα του φονικού ιου (εάν περάσει ποτέ). Δεν νομίζω ότι υπάρχει ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Αντιθέτως, πληρώνεις τα δεδουλευμένα τους, έως ότου αγωνίστηκαν την φετινή σεζόν κι από εκεί και πέρα κάνεις μία συμφωνία μαζί τους για παύση πληρωμών. Θα είναι η ντροπή του ανθρώπινου είδους εάν αρνηθούν. Άλλωστε όλοι θα χρειαστούν ένα μεγάλο διάλειμμα για να μπορέσουν να ανασυνταχθούν εν όψει της νέας σεζόν, είτε αυτοί ειναιεπιχειρηματίες, παράγοντες, ποδοσφαιριστές είτε είναι οι ίδιοι οι φίλαθλοι.
Σαφώς, όλοι οι ποδοσφαιρόφιλοι θέλουν να βλέπουν την μπάλα να κυλάει στο χορτάρι και τις ομάδες τους στη δράση. Έχουν περάσει ήδη δυο μήνες σχεδόν χωρίς αθλητική δράση και η στέρηση είναι εμφανής. Τι θα κάνουμε όμως θα αντέξουμε, για πανδημία μιλάμε στο κάτω κάτω της γραφής. Έχει διαλυθεί και καταστραφεί ολόκληρη η παγκόσμια οικονομία, δεν θα στοιχίσει πολύ το τρίμηνο λουκέτο στο ποδόσφαιρο. Κλείστε το να τελειώνουμε, λοιπόν...
Οι πρωτόγνωρες μέρες και καταστάσεις που ζήσαμε το τελευταίο δίμηνο φαίνεται να φτάνουν στο τέλος τους. Η πανδημία δείχνει να ''ηρεμεί'', τα κρούσματα μειώνονται, οι θάνατοι μηδενίζονται (τουλάχιστον στα μέρη μας). Οι επιχειρήσεις και τα καταστήματα ανοίγουν, τα sms καταργούνται, η αγορά φαίνεται ότι ανθίζει και πάλι, κάτι που θα κάνει όλα να αποτελούν μακρινή και... δυσάρεστη ανάμνηση. Αυτά ακούμε και διαβάζουμε στα συστημικά ΜΜΕ από το πρωί μέχρι το βράδυ, συν τους ύμνους για την παρούσα κυβέρνηση η οποία μόνο το εμβόλιο για την πανούργα αρρώστια δεν έχει βρει, διότι όλα τα υπόλοιπα τα έχει κάνει με τεράστια επιτυχία.
Πολύ ωραία όλα αυτά. Όμορφα να τα ακούς, όμορφα να τα διαβάζεις. Ποιος άλλωστε υγιής πολίτης δεν θέλει να πηγαίνει καλά η οικονομία και κατ΄ επέκταση το σπίτι του... Εγώ μία ερώτηση έχω να κάνω: Ποιος μάς εγγυάται ότι θα υπάρχει ''κανονικότητα'' μετά από όλο αυτό; Τι θα εξαφανίσει τον covid-19, η ζέστη και ο ήλιος; Ας είμαστε σοβαροί... Δεν λέω να βρισκόμαστε σε καραντίνα για όλο το καλοκαίρι. Είστε όμως σίγουροι ότι τα μέτρα που θα εξακολουθούν να υφίστανται μέχρι αορίστου χρόνου θα τηρούνται ευλαβικά; Από τον Έλληνα; Δύσκολο, αν όχι ακατόρθωτο. Εδώ δεν πέρασε ένα 24ωρο από την χαλάρωση των μέτρων και ο κόσμος ξεχύθηκε στις παραλίες και στις πλατείες, η εικόνα στην παραλία της Θεσσαλονίκης σήμερα το πρωί τα λέει όλα.
Ας πάμε όμως και στο ύφος του blog, τον αθλητισμό. Εδώ πραγματικά απορώ με κάποιες ενέργειες των υψηλόβαθμων στελεχών του κι όχι μόνο. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ακόμα δεν έχει παρθεί απόφαση αναβολής όλων των πρωταθλημάτων, όλων των διοργανώσεων παγκοσμίως. Εν γνώσει των λεγομένων μου, δεν βρίσκομαι σε δικό μου συννεφάκι, γνωρίζω ότι διακυβεύονται πολλά. Οικονομικά βέβαια. Τεράστιο ποσά. Ανεπανάληπτη χασούρα. Και πάλι όμως, σαν κοινωνία, βάζουμε το χρήμα πάνω από τον άνθρωπο, όπως εδώ και αιώνες. Ο ανθρώπινος παράγοντας δεν βασίζεται υπόψη πλέον, τα πάντα κινεί ο οικονομικός παράγοντας.
Και ας πάμε μαζί τους. Ας συνεχιστούν οι αθλητικές διοργανώσεις, και μάλιστα τον Ιούνιο που, φαινομενικά θα έχει περιοριστεί ακόμη περισσότερο ο κορωνοιός και ο κίνδυνος θα είναι μικρότερος. Και μάλιστα χωρίς φιλάθλους, ακόμη καλύτερα για την δημόσια υγεία. Εάν εμφανιστεί κρούσμα σε μία ομάδα, τι θα γίνει ακριβώς; Θα μπει όλη η ομάδα σε καραντίνα 2 εβδομάδων. Πολύ ωραία. Η συγκεκριμένη ομάδα, όμως τι γίνεται; Αποκλείεται από το πρωτάθλημα; Αναβάλλονται οι αγώνες της; Για πότε; Για την επόμενη σεζόν; Και η επόμενη σεζόν, θα πάει ακόμη πιο πίσω; Ένας φαύλος κύκλος. Μηδέν ουσία, ακόμη μεγαλύτερος κίνδυνος.
Ορισμένοι αναφέρουν τον παράγοντα ''πληρωμές σε ποδοσφαιριστές''. Ότι δηλαδή δεν μπορεί μία ομάδα να πληρώνει -πλουσιοπάροχα μάλιστα- παίκτες χωρίς εκείνοι να αγωνίζονται και μάλιστα χωρίς χορηγούς κι έσοδα από τα τηλεοπτικά συμβόλαια. Μα υπάρχει ποδοσφαιριστής, από τον Λιονέλ Μέσι έως τον Παναγιώτη Κόρμπο του Πανιωνίου, που θα αρνηθεί να συμβιβαστεί; Όταν βλέπει ότι έχουν φύγει από την ζωή 218.000 συνάνθρωποι τους; Όταν οι ίδιοι οι συνάδελφοι τους έχουν προσβληθεί από την ασθένεια; Όταν αντιλαμβάνονται ότι τίποτα πια δεν θα είναι ίδιο μετά το πέρασμα του φονικού ιου (εάν περάσει ποτέ). Δεν νομίζω ότι υπάρχει ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Αντιθέτως, πληρώνεις τα δεδουλευμένα τους, έως ότου αγωνίστηκαν την φετινή σεζόν κι από εκεί και πέρα κάνεις μία συμφωνία μαζί τους για παύση πληρωμών. Θα είναι η ντροπή του ανθρώπινου είδους εάν αρνηθούν. Άλλωστε όλοι θα χρειαστούν ένα μεγάλο διάλειμμα για να μπορέσουν να ανασυνταχθούν εν όψει της νέας σεζόν, είτε αυτοί ειναιεπιχειρηματίες, παράγοντες, ποδοσφαιριστές είτε είναι οι ίδιοι οι φίλαθλοι.
Σαφώς, όλοι οι ποδοσφαιρόφιλοι θέλουν να βλέπουν την μπάλα να κυλάει στο χορτάρι και τις ομάδες τους στη δράση. Έχουν περάσει ήδη δυο μήνες σχεδόν χωρίς αθλητική δράση και η στέρηση είναι εμφανής. Τι θα κάνουμε όμως θα αντέξουμε, για πανδημία μιλάμε στο κάτω κάτω της γραφής. Έχει διαλυθεί και καταστραφεί ολόκληρη η παγκόσμια οικονομία, δεν θα στοιχίσει πολύ το τρίμηνο λουκέτο στο ποδόσφαιρο. Κλείστε το να τελειώνουμε, λοιπόν...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου