Απόφαση ποδοσφαιρικής λογικής

Γράφει ο Μαρίνος Σκούρτης

*Ο Ντάνι Πογιάτος αποτελεί πλέον παρελθόν από τον πάγκο του Παναθηναικού, ύστερα από μόλις 3 αγωνιστικές στον πράσινο πάγκο. Αν και υπέρμαχος της παραμονής των προπονητών και κατά της... ''προπονητοφαγίας'', δεν θα μπορούσα να μην χαιρετίσω την παραπάνω απόφαση. 

*Αν και ήρθε με ευχάριστη διάθεση από τον κόσμο του τριφυλλιού, βλέποντας μάλιστα και τον ιδιοκτήτη τους να βάζει γερά το χέρι στη τσέπη την περίοδο των μεταγραφών του καλοκαιριού, ο Ισπανός τεχνικός ποτέ δεν κατάφερε να μετουσιώσει σε πράξη την φιλοσοφία του.

*Μπορεί το δείγμα γραφής του να ήταν πράγματι μικρό, ωστόσο η εικόνα των παικτών του ήταν αποκαρδιωτική και στα 270 λεπτά που τους είδαμε να αγωνίζονται. Ομάδα χωρίς ξεκάθαρο πλάνο στο παιχνίδι της, χωρίς δημιουργία, χωρίς ευελιξία στα συστήματα της, ενώ και αμυντικά δεν μπορείς να πεις ότι έπειθε.

*Πολλά και τα ''κολλήματα'' του. Σαφώς, όλοι οι προπονητές δεν αποχωρίζονται τις ιδέες τους, ωστόσο όταν αυτές δεν οδηγούν πουθενά, κάτι πρέπει να αλλάξεις: ο Πογιάτος δεν το έκανε ποτέ.

Μερικά από τα ''φάουλ'' του Ισπανού:

1) Επιμονή και εμμονή στο ίδιο σύστημα: Το 4-3-3 δεν το άλλαξε ποτέ, σε κανένα παιχνίδι από τα τρια, παρά μόνο όταν κυνηγούσε το σκορ, όταν ήταν ήδη πολύ αργά. Γνωρίζαμε ότι ο Πογιάτος είναι λάτρης του συγκεκριμένου συστήματος, όμως ακόμα κι όταν έβλεπε ότι δεν τραβάει, δεν ταιριάζει στην ομάδα, δεν το εγκατέλειψε ποτέ.

2) Δεν κατάφερε ποτέ να συνυπάρχουν ο Καρλίτος και ο Μακέντα. Ναι μεν στα δυο πρώτα παιχνίδια τους ξεκίνησε και τους δυο, ανάγκαζε όμως τον έναν (στη συγκεκριμένη περίπτωση τον Ιταλό) να ξεκινάει από τα πλάγια τις ενέργειες του. Αυτόματα ο Μακέντα ''ακυρωνόταν'' από το ματς, διότι αποτελεί ξεκάθαρα παίκτη κέντρου, σέντερ φορ ή από πίσω του. Ο Πογιάτος δεν χρησιμοποίησε ποτέ ένα σχήμα με δυο επιθετικούς παρ' ότι είχε παίκτες που μπορούν να το εφαρμόσουν.

3) Εμμονή στον Καρλίτος. Ναι μεν, αποτελεί τον πιο ακριβό παίκτη σου. Ναι, είναι η μεγάλη σου ελπίδα για φέτος. Ναι, έχει ένα εξαιρετικό βιογραφικό και ήρθε με διθυράμβους. Παρ' όλα αυτά, όταν τον βλέπεις να μην έχει δυνάμεις, τον κρατάς στον πάγκο, γιατί έτσι όχι απλά εκτίθεσαι αλλά εκθέτεις κι αυτόν. Ο Καρλίτος βρίσκεται στον Παναθηναϊκό από τον περασμένο Γενάρη, χωρίς να έχει δικαίωμα συμμετοχής στην ομάδα. Από τον Γενάρη έχουν περάσει 8 μήνες κι ο Ισπανός είναι ακόμη ανέτοιμος! Τι συμβαίνει; Και δεν είναι θέμα ποιότητας, αλλά εκγύμνασης. Σε αυτό το γεγονός θα πρέπει να ερωτηθεί και η προηγούμενη τεχνική ηγεσία: πώς γίνεται ένας παίκτης να βρίσκεται 8 μήνες σε έναν σύλλογο, να μην έχει τραυματισμούς και να μην είναι ακόμη σε θέση να βγάζει αγώνα από θέμα φυσικής κατάστασης; Δεν είναι καθαρά ευθύνη του Πογιάτος, έχει όμως ευθύνη στο ότι τον βάζει και παίζει και μάλιστα 90λεπτα.  

4) Ποτέ δεν μπόρεσε να ''κερδίσει'' τους παίκτες του. Ακόμη και στο πιο κρίσιμο ματς, αυτό με τον Αρη δεν είδαμε ούτε έναν παίκτη να σκίζεται για πάρτη του, γνωρίζοντας ότι ο πάγκος του.. ''τρίζει''. Μήπως γι' αυτό, λέω εγώ; Να ήθελαν να μεγαλώσουν την δυσαρέσκεια στο πρόσωπο του για να έρθει όσο πιο γρήγορα γίνεται το τέλος; Ίσως... Η χαμένη ευκαιρία του Αιτόρ στο ματς με τους ''κίτρινους'' δείχνει την τραγική ψυχολογία που είχαν οι ποδοσφαιριστές.

5) Δεν είχε καμία δημιουργία ο τρόπος παιχνιδιού του. Σε 270 λεπτά, δεν είδαμε έναν σωστό αυτοματισμό, μία ενέργεια, μία φάση που να πεις ότι αυτή είναι δουλειά του προπονητή. Ο Παναθηναϊκός, όποιες φάσεις έβγαζε τις δημιουργούσε από προσωπικές εμπνεύσεις των ποδοσφαιριστών του (Μακέντα, Χατζηγιοβάνης, Ξαβιέ) και μόνο. Έτσι, δεν μπορεί να λειτουργήσει μία ομάδα σαν τον ΠΑΟ. 

*Δεν είναι και λίγα όλα τα παραπάνω: ο Παναθηναικός λειτούργησε άμεσα, αλλά με ποδοσφαιρική λογική, όχι βιαστικά. Έπρεπε να απομακρυνθεί ο Πογιάτος διότι αυτό το πράγμα δεν μπορούσε να συνεχιστεί άλλο. Το αν θα άλλαζε η εικόνα με την παραμονή του δεν μπορούμε να το ξέρουμε: Αυτό που σίγουρα γνωρίζουμε είναι ότι δεν θα δούμε χειρότερο Παναθηναικό από αυτον που βλέπαμε επί θητείας του Ισπανού. Χειρότερα δεν.. γίνεται!

Υ.Γ: Ο Λάζλο Μπόλονι αποτελεί καλή επιλογή. Σίγουρα θα κριθεί στο γήπεδο, αλλά το βιογραφικό του και οι περγαμηνές του είναι μία χαρά για μία ομάδα που βρίσκεται στο μηδέν και θέλει να ξανασταθεί στα πόδια της. Ειδικά στην Αντβερπ έχει κάνει εκπληκτική δουλειά. Ελπίζουμε να την κάνει και στους ''πράσινους''.